LG FM57AH (15,5 kW) - trójfazowa jednostka zewnętrzna multi na 9 jednostek wewnętrznych
Opis LG FM57AH
FM57AH: 15,5 kW, trzy fazy, do dziewięciu jednostek
FM57AH to najwyższy model tej serii multi LG: 15,5 kW chłodu, 17,4 kW ciepła, zasilanie trójfazowe 380 V, 50 Hz, czynnik R410A, sprężarka Dual Inverter. Obudowa ma 950 mm szerokości, 1380 mm wysokości i 330 mm głębokości, wykonanie z metalu z elementami z tworzywa. Kraj producenta i kraj pochodzenia to Korea, gwarancja 24 miesiące. Według danych producenta układ obsługuje do dziewięciu jednostek wewnętrznych - to cała kondygnacja, niewielki budynek albo obiekt z dużą liczbą osobnych pomieszczeń. Jednofazowym odpowiednikiem jest FM56AH (towar 1862), ale przy 15,5 kW zasilanie jednofazowe pracuje już na granicy, więc mając trzy fazy wybiera się właśnie ten model.
Dlaczego przy tej mocy wersja trójfazowa jest niemal obowiązkowa
15,5 kW z jednej fazy jest technicznie możliwe, ale utrzymuje obiekt w stałym napięciu: wysoki prąd roboczy, grubszy przewód, zachwiany bilans i zabezpieczenia pracujące blisko wartości znamionowej. Wersja trójfazowa rozkłada to samo obciążenie na trzy fazy, a skutki są proste: mniejszy przekrój przewodu, równy bilans, spokojniejsza praca zabezpieczeń i zapas dla innego wyposażenia. Na dużym obiekcie nie jest to tylko wygoda elektryka: właśnie przeciążona faza powoduje wyłączenia, z powodu których klimatyzacja staje w najgorszym momencie. Druga zaleta to przyszłość: obiekty z dziewięcioma pomieszczeniami żyją i zmieniają się, a w ciągu dwóch lat pojawia się tam nowy sprzęt potrzebujący mocy. Dlatego dla nowych projektów tej skali doradzamy przyłącze trójfazowe jako rozwiązanie podstawowe, nie opcję.
Dziewięć pomieszczeń: jakie to obiekty
Dziewięć jednostek wewnętrznych to kondygnacja biurowca z pokojami, gabinet stomatologiczny z kilkoma stanowiskami i poczekalnią, hotel na osiem, dziewięć pokoi, restauracja z salami o różnym przeznaczeniu albo szkoła językowa z klasami. Cechą wspólną takich obiektów jest duża liczba niewielkich pomieszczeń z własnymi trybami, których nie obsłuży jedna duża maszyna na kanałach. Wspólnym problemem jest jednoczesność: gdy wszystkie dziewięć pomieszczeń jest zajętych w tych samych godzinach, układ liczy się bez nadmiaru sumy mocy; gdy pracują na zmianę, nadmiar jest dopuszczalny i nawet korzystny. Trzecim czynnikiem są ludzie: w klasie albo w poczekalni wkład cieplny obecnych osób może przewyższać całe pozostałe obciążenie razem. Taki obiekt liczy się pomieszczenie po pomieszczeniu, z pomiarami i grafikiem użytkowania, i jest to normalna praca inżynierska, a nie dobór według powierzchni.
Restauracja i kuchnia: gdzie system multi nie pasuje
W restauracji system multi dobrze pracuje w salach, ale kuchnia to inne zadanie i próba zamknięcia go klimatyzatorem będzie błędem. W kuchni najważniejsze jest nie chłodzenie, lecz usuwanie ciepła i oparów mocną wentylacją wyciągową z nawiewem, bo to wymiana powietrza wyznacza warunki pracy. Klimatyzator w takim pomieszczeniu szybko zapycha się tłuszczem, traci sprawność i staje się źródłem zapachu, nawet gdy filtry czyści się często. Właściwy układ to osobna wentylacja dla kuchni, a klimatyzacja z systemu multi dla sal, baru, biur i zaplecza bez intensywnego gotowania. W salach istotne jest rozmieszczenie jednostek: strumienia nie kieruje się na stoliki, bo zimne powietrze w plecy gościa psuje wieczór szybciej niż upał, a związek ze skargami jest tu bezpośredni.
Projekt, a nie dobór sprzętu
Na obiekcie tej skali przed zakupem potrzebny jest projekt wykonawczy i nie jest to biurokracja, lecz sposób, by nie zapłacić dwa razy. Projekt obejmuje: obliczenia obciążeń pomieszczeń, rozmieszczenie jednostek wewnętrznych z kierunkami nawiewu, schemat magistrali z rozgałęźnikami i skrzynkami rozdzielczymi, schemat odprowadzenia skroplin z punktami zrzutu, obciążenia elektryczne i wymagania dla rozdzielnicy oraz miejsce jednostki zewnętrznej z dostępem serwisowym. Z tym dokumentem porównujecie oferty różnych wykonawców według tego samego zakresu prac, a nie według cen sprzętu. Drugą wartością projektu są uzgodnienia: z właścicielem budynku, z wynajmującym, z wymaganiami przeciwpożarowymi dla przejść przez przegrody. Trzecią jest eksploatacja: po pięciu latach te rysunki są warte więcej niż jakikolwiek dodatek, bo bez nich następny monter pracuje po omacku.
Rozruch dużego układu
Rozruch układu na dziewięć jednostek to osobny etap prac na kilka godzin i nie łączy się go z ostatnim dniem montażu. Kolejność jest standardowa: próba ciśnieniowa azotem z wytrzymaniem, próżniowanie z próbą utrzymania podciśnienia, obliczenie i wprowadzenie dodatkowego czynnika według rzeczywistych długości, sprawdzenie każdej jednostki wewnętrznej osobno, a potem wszystkich razem. Właśnie ten ostatni punkt pokazuje, czy moc dobrano poprawnie: układ, który dobrze trzyma każde pomieszczenie osobno, przy pełnym obciążeniu może nie podołać. Sprawdza się także odpływ skroplin każdej jednostki przez wlanie wody do tacy, poprawność fazowania oraz działanie automatycznego restartu po zaniku zasilania. Wszystkie pomiary trafiają do protokołu - to punkt odniesienia, z którym po roku porównuje się stan układu.
Kto odpowiada za klimatyzację na obiekcie
Na dużym obiekcie sprzęt psuje się nie od pracy, lecz od braku gospodarza. Praktyka jest prosta: powinna być jedna osoba odpowiedzialna za klimatyzację - administrator, technik albo kierownik działu. Jej zadania są niewielkie: raz w miesiącu sprawdzić filtry jednostek wewnętrznych, przed latem upewnić się, że odpływy są przepłukane, i dwa razy w roku wezwać serwis według harmonogramu. Druga rzecz to dziennik: data, co zrobiono, jakie pomiary; z tego dziennika serwis widzi tendencję, a właściciel to, czy zakres jest realizowany. Trzecia to zasady dla personelu: nie stawiać kartonów pod jednostkami wewnętrznymi, nie zasłaniać kratek, nie ustawiać 17 stopni w sali. Te proste rzeczy dają układowi dodatkowe lata pracy i kosztują mniej niż jakakolwiek naprawa.
Kiedy warto patrzeć na inną klasę układów
System multi na dziewięć jednostek to granica serii i są sytuacje, w których właściwiej rozważyć inną klasę sprzętu. Pierwsza to potrzeba różnych trybów równocześnie: jeśli w jednej części budynku trzeba chłodzić, a w innej grzać tego samego dnia, to zadanie dla układów z odzyskiem ciepła, nie dla multi splitów. Druga to więcej niż dziewięć pomieszczeń albo rozbudowa etapami przez lata: tu wygrywa elastyczność układów VRF z rozprowadzeniem magistralnym. Trzecia to potrzeba pełnego ogrzewania budynku: wtedy patrzy się na pompy ciepła Therma V (towary 1877-1887) z obiegiem wodnym, grzejnikami albo podłogówką. Czwarta to dwie niezależne części obiektu: dwa mniejsze systemy multi bywają pewniejsze i elastyczniejsze niż jeden maksymalny. Omawiamy te alternatywy przed sprzedażą, bo wymiana źle wybranego układu po roku kosztuje więcej niż cała oszczędność z pośpiesznej decyzji.
Prześlijcie listę pomieszczeń z powierzchniami, godzinami pracy i liczbą osób oraz parametry przyłącza trójfazowego - policzymy obciążenie w strefach i przygotujemy specyfikację z rozgałęźnikami, odprowadzeniem skroplin i wymaganiami elektrycznymi. Jeśli obiekt jest większy albo pomieszczenia potrzebują różnych trybów, uczciwie pokażemy, gdzie system multi przestaje być rozwiązaniem optymalnym.
Charakterystyka LG FM57AH
Opinie o LG FM57AH od prawdziwych użytkowników
Nie znaleziono opinii




