Deye SUN-110K-G03 (110 kW) - trójfazowy falownik sieciowy

Sto dziesięć kilowatów: najmocniejszy falownik sieciowy katalogu

SUN-110K-G03 oddaje 110 kW do sieci trójfazowej ze szczytem 121 kW i przyjmuje generator do 150 kW na sześciu trackerach MPPT po cztery łańcuchy każdy. To górna granica katalogu serii G: wszystko większe buduje się już jako zestaw kilku takich maszyn na wspólnej rozdzielnicy. Obudowa 838 × 568 × 326 mm o masie 81 kg i prąd wyjściowy do 183 A przenoszą urządzenie do klasy sprzętu podłączanego do własnej stacji transformatorowej obiektu. Typowi odbiorcy to duży magazyn z komorami chłodniczymi, elewator, kompleks szklarniowy, produkcja z silnym obciążeniem dziennym albo elektrownia gruntowa na kilku hektarach. Falownik jest sieciowy: nie ma baterii i przy zaniku napięcia zatrzymuje się, więc ciągłość procesów zapewnia się innymi środkami.

Sto osiemdziesiąt trzy ampery na fazę: granica zwykłej linii kablowej

Znamionowy prąd wyjściowy wynosi 166.7 A na fazę przy 380 V i 159.4 A przy 400 V, a maksymalny sięga 183.3 A. Pod taki prąd przewiduje się wyłącznik 250 A i przewód miedziany 120 mm² albo aluminiowy 185 mm², co jest już praktyczną granicą jednej linii kablowej — dalej przechodzi się na dwie równoległe. Układanie, mocowanie i zarabianie takiego kabla wykonuje się według projektu, z obliczeniem reżimu cieplnego w korycie i kontrolą momentu dokręcenia na wszystkich zaciskach. Odległość do punktu przyłączenia staje się kluczowym parametrem kosztorysu: czasem taniej jest postawić falownik bliżej stacji i poprowadzić dłuższą linię prądu stałego niż ciągnąć 120 mm² przez cały teren. Produkcję 110 kW rejestruje się wyłącznie na osobę prawną, a dozwolona moc w umowie przyłączeniowej musi ten poziom pokrywać w całości.

Próg 458 woltów: dlaczego te dziesięć kilowatów wymaga dłuższych rzędów

Sześć trackerów po 40 A daje 240 A prądu stałego, dokładnie jak w SUN-100K-G03 (towar 2076), ale moc jest tu o 10 kW wyższa. Stąd wyższy wymóg napięciowy: do oddania 110 kW generator musi trzymać około 458 V zamiast 417 V w setce. W modułach to różnica mniej więcej jednego-dwóch dodatkowych paneli w każdym rzędzie, a na ograniczonym dachu może okazać się nie do przeskoczenia. Liczyć trzeba dla upalnego dnia, gdy napięcie spada o 10–15 % względem katalogowego: jeśli wyliczenie letnie daje 430 V, znamionowe 110 kW zobaczysz tylko przy chłodnej słonecznej pogodzie. Gdy długie rzędy są niemożliwe, setka z niższym progiem da więcej realnych kilowatogodzin niż sto dziesięć, które nigdy nie wyjdzie na moc znamionową.

Ten sam generator 150 kW i współczynnik 1.36

Maksymalna moc modułów w tym modelu jest taka sama jak w setce — 150 kW, więc przewymiarowanie wynosi 1.36 wobec 1.5. Praktycznie oznacza to mniejsze obcinanie szczytu: latem falownik rzadziej opiera się o moc znamionową, a krzywa dzienna wychodzi łagodniejsza i bardziej przewidywalna. Dla obiektu z eksportem do sieci to zaleta, bo każda obcięta godzina szczytu to utracony przychód. Dla obiektu z zerowym eksportem sytuacja jest odwrotna: tam korzystniej wziąć setkę z jej większym generatorem, bo liczy się nie moc katalogowa, lecz pole pod krzywą w godzinach pracy. Wybór między tymi dwoma modelami zależy więc od trybu pracy twojej elektrowni, a nie od liczby na obudowie.

Dwadzieścia cztery łańcuchy na dużym polu

Sześć trackerów po cztery łańcuchy daje dwadzieścia cztery niezależne grupy, a na elektrowni gruntowej pozwala to podzielić pole na sześć sekcji o własnej geometrii. Dla generatora ze zgodnych modułów wysokoprądowych optimum to i tak trzy łańcuchy na tracker: cztery po 13–14 A dają ponad 50 A i wychodzą poza limit prądu roboczego 40 A. Osiemnaście łańcuchów po trzynaście-czternaście paneli to około dwustu pięćdziesięciu modułów, czyli pełne pole albo dwa-trzy dachy przemysłowe. Rozkład warto zrobić tak, by wewnątrz jednego trackera łańcuchy miały identyczną orientację, inaczej tracker będzie szukał punktu kompromisowego i tracił procenty. Zapas w postaci szóstego trackera przydaje się też do przyszłego rozszerzenia: nowe rzędy podłącza się bez przebudowy części już zmontowanej.

Wysokość 4000 metrów i reżim termiczny przy 110 kilowatach

Maksymalna wysokość pracy bez obniżania mocy wynosi 4000 m — dwa razy więcej niż w modelach SUN-60K-G (towar 2066) i SUN-80K-G (towar 2069) z ich dwoma tysiącami. Na nizinie ten zapas zamienia się w komfort termiczny: obieg chłodzenia zaprojektowany na rozrzedzone powietrze w zwykłych warunkach pracuje niedociążony. Ma to znaczenie właśnie przy stu dziesięciu kilowatach, gdzie szczytowe wydzielanie ciepła przekracza kilowat, a każde pogorszenie odprowadzania ciepła natychmiast zjada moc. Zakres pracy sięga od minus dwudziestu pięciu do plus sześćdziesięciu pięciu stopni, ale powyżej czterdziestu pięciu urządzenie płynnie obniża oddawaną moc, więc wentylacja pomieszczenia albo zacienienie na zewnątrz wpływają na produkcję wprost. Hałas do 55 dB wraz z wydzielaniem ciepła oznacza osobne pomieszczenie techniczne albo montaż zewnętrzny pod zadaszeniem z ograniczonym dostępem.

Sprawność 98.8 % i straty elektrowni 150 kilowatów

Maksymalna sprawność 98.8 % i europejska ważona 98.3 % to najwyższe wartości serii, a przy takiej mocy przekładają się na konkretne liczby. Generator 150 kW w centralnej Ukrainie wytwarza około 155 MWh rocznie, więc straty przetwarzania wyniosą mniej więcej 2.6 MWh — mniej niż roczne zużycie jednego mieszkania. Sprawność MPPT powyżej 99 % na sześciu trackerach minimalizuje straty niedopasowania: każda sekcja pola trzyma własne optimum niezależnie od sąsiednich. Zniekształcenia harmoniczne poniżej 3 % przy oddawaniu ponad stu kilowatów są obowiązkowe dla pracy przez własną stację transformatorową, bo inaczej cierpi i transformator, i kompensacja mocy biernej. Zintegrowany rozłącznik prądu stałego, monitoring zwarć doziemnych i ograniczniki przepięć typu II po obu stronach domykają zestaw potrzebny do eksploatacji przemysłowej.

Czym różni się od sąsiednich modeli katalogu

SUN-100K-G03 (towar 2076) to ta sama obudowa, ta sama masa 81 kg i ten sam generator 150 kW, ale 100 kW mocy znamionowej i niższy próg 417 V, więc dla dachu z krótkimi rzędami jest obiektywnie lepszy. SUN-80K-G (towar 2069) w obudowie 60 kg jest prostszy w montażu, ma jednak tylko cztery trackery i wymaga 500 V do pełnej mocy. SUN-60K-G (towar 2066) i SUN-50K-G03 (towar 2072) pozostają dla obiektów z przyłączem do sześćdziesięciu kilowatów. Jeśli potrzebujesz ponad stu dziesięciu kilowatów, stawia się kilka maszyn równolegle na wspólnej rozdzielnicy — to standardowa praktyka, która daje też rezerwę na wypadek awarii jednej z nich. Do autonomii żaden model serii G się nie nadaje: rezerwę buduje się na hybrydach trójfazowych LP3, SM2, HP3 albo na agregacie z samoczynnym załączaniem.

Prześlij nam plan terenu, długości możliwych rzędów i dozwoloną moc z umowy — policzymy, czy twój generator osiągnie 458 woltów i czy setka nie będzie korzystniejsza od stu dziesięciu.