Deye SUN-8K-SG01LP1-EU (8 kW) - jednofazowy falownik hybrydowy

Do jakich zadań i instalacji jest przeznaczony

SUN-8K-SG01LP1-EU to jednofazowy falownik hybrydowy o mocy 8 kW dla domu zasilanego ze zwykłego przyłącza jednofazowego, który musi przechodzić przerwy w dostawie prądu bez ręcznego wyłączania połowy odbiorów. Osiem kilowatów na wyjściu przy prądzie nominalnym 36,4 A to poziom domu o powierzchni 120–200 m², w którym jednocześnie mogą pracować pompa głębinowa, bojler, kuchnia z płytą indukcyjną, chłodnictwo i dwa klimatyzatory. Na obiekcie z przyłączem trójfazowym jest to kompromis: zasili tylko jedną fazę, więc trójfazowa pompa czy maszyna z niego nie wystartuje, a właściwym wyborem będzie tam SUN-12K-SG04LP3-EU albo SUN-10K-SG04LP3-EU. Jeśli zaś rezerwa nie jest w ogóle potrzebna i chodzi wyłącznie o oddawanie nadwyżki do sieci, część bateryjna będzie tu martwym balastem — sieciowy SUN-5K-G wykona tę samą pracę bez baterii i bez wyjścia wyspowego.

Wejście PV: dwa trackery, 10,4 kW modułów i dwa różne okna MPPT

Po stronie modułów są tu dwa niezależne trackery MPPT po dwa łańcuchy każdy, prąd roboczy 26+26 A i prąd zwarciowy 44+44 A przy dopuszczalnych 500 V na wejściu. Oficjalny limit mocy generatora PV to 10 400 W przy 8 kW mocy falownika, więc instalację można świadomie przewymiarować o około jedną trzecią: rano, wieczorem i w zimie uzysk jest wyraźnie większy, a letni szczyt falownik po prostu obetnie. Osobno warto przyjrzeć się dwóm różnym oknom MPPT: ogólnemu zakresowi 150–425 V i węższemu 200–425 V przewidzianemu dla pełnego obciążenia. W praktyce krótki łańcuch z sześciu czy siedmiu modułów wystartuje i będzie pracował, ale pełnych 8 kW falownik z niego nie wyciągnie — żeby mieć w południe całą moc, napięcie łańcucha musi utrzymywać się powyżej 200 V, a to już osiem lub dziewięć nowoczesnych modułów w szeregu. Napięcie startu 125 V i dwa niezależne trackery pozwalają rozłożyć moduły na dwie połacie o różnej orientacji, bo wschód i zachód rozciągają produkcję na dłuższy dzień.

Praca z baterią: 48 V, 190 A i gdzie jest prawdziwa granica

Kanał bateryjny przewidziano na napięcie nominalne 48 V z zakresem roboczym 40–60 V oraz prądy ładowania i rozładowania do 190 A. Przy 51,2 V to około 9,7 kW, czyli falownik potrafi oddać całą swoją moc z magazynu z zapasem i nie uderza we własny ogranicznik — granicę wyznacza tutaj bateria, a nie elektronika. Konkretnie: jedna SE-F5 o pojemności 5,12 kWh wytrzymuje 120 A w pracy ciągłej, co daje około 6 kW, więc pełne 8 kW z magazynu wymaga dwóch takich modułów równolegle, a stos z dwóch daje jeszcze 10 kWh zapasu, czyli realną noc dla domu z kotłem gazowym. Obsługiwane są banki litowe i kwasowo-ołowiowe, ale samoadaptacyjna komunikacja z BMS po RS485 lub CAN działa wyłącznie z litem: przy ołowiu falownik prowadzi ładowanie po napięciu, na wyczucie, bez danych o temperaturze i realnym stanie naładowania, a trwałość banku wyraźnie spada. Prąd ładowania 190 A oznacza też, że słoneczny dzień potrafi napełnić 10 kWh w około dwie godziny, więc nawet krótkie przejaśnienie w listopadzie zwraca do magazynu użyteczną porcję energii.

Gdy zabraknie sieci: 16 kW na rozruch, port GEN i tranzyt 50 A

Po zaniku sieci falownik przejmuje odbiory i utrzymuje dwukrotne przeciążenie przez dziesięć sekund, czyli około 16 kW w szczycie wobec 8,8 kW mocy pozornej dostępnej przy obecnej sieci. Ten zapas decyduje, czy pompa głębinowa albo sprężarka komory chłodniczej wystartuje, bo prąd rozruchowy jest trzy- do pięciokrotnie wyższy od roboczego — większość zarzutów o „słabą hybrydę” dotyczy zapasu rozruchowego, nie mocy ciągłej. Port GEN w tej serii pełni dwie role: wejścia generatora przy długich wyłączeniach albo wyjścia odbioru inteligentnego, które załącza się dopiero wtedy, gdy bateria osiągnie zadany stan naładowania, a moduły produkują wystarczająco — tak podłącza się zwykle bojler albo ogrzewanie podłogowe, żeby grzały z nadwyżek, a nie zjadały rezerwę. Tranzyt z sieci ograniczono do 50 A i to praktyczna granica całej instalacji: obiekt z przyłączem 63 lub 80 A trzeba podzielić, zostawiając część odbiorów poza falownikiem. Dlatego rezerwę warto planować nie „na cały dom”, a na wydzieloną grupę — pompa, kocioł, chłodnictwo, oświetlenie, łączność — i rozstrzygnąć to na etapie rozdzielnicy, nie po montażu.

Sprawność, ciepło i hałas w skali realnej doby

Sprawność maksymalna 97,6 % i europejska 97 % to liczby laboratoryjne; w skali rzeczywistej doby wynik jest bliższy wartości europejskiej, bo urządzenie większość czasu pracuje przy obciążeniu częściowym, a nie pełnym. Sprawność MPPT 99,9 % trzeba czytać osobno: to ona decyduje, ile z tego, co wyprodukują moduły, dotrze do szyny, a przy zmiennym zachmurzeniu znaczy więcej niż sprawność maksymalna. Współczynnik odkształceń harmonicznych poniżej 3 % oznacza, że przebieg wyjściowy jest na tyle czysty, że z falownika spokojnie zasilają się klimatyzator inwerterowy, kocioł gazowy z elektroniką i komputer — z tanimi przetwornicami o sinusie modyfikowanym jest to zawsze ryzyko. Zakres od -40 do +60 °C wygląda na zapas na każdy klimat, ale powyżej +45 °C zaczyna się redukcja mocy i to jest główny praktyczny niuans: ta sama maszyna na ścianie południowej w pełnym lipcowym słońcu oddaje mniej niż ta pod zadaszeniem albo w pomieszczeniu technicznym. Inteligentne chłodzenie utrzymuje typowy hałas na poziomie do 30 dB — dla maszyny 8-kilowatowej to cicho, wentylatory rozkręcają się tylko pod obciążeniem, więc korytarz czy kotłownia w domu nadają się bez zastrzeżeń.

Montaż, zabezpieczenia i monitoring

Obudowa IP65 o masie 32 kg i wymiarach 420×670×233 mm oznacza montaż naścienny, ale we dwie osoby i na ścianę nośną: płyta gipsowo-kartonowa albo ścianka drewniana nie wchodzi w grę, bo do masy samego urządzenia dochodzą sztywne kable miedziane kanału bateryjnego. Zabezpieczenia są kompletne: monitoring doziemień i monitoring sieci, ochrona przed odwrotną polaryzacją DC i zwarciem, czuły na wszystkie bieguny moduł kontroli prądu różnicowego oraz ograniczniki przepięć typu II po stronie DC i typu III po AC. Czułość na wszystkie bieguny w tym module nie jest formalnością — pozwala pracować bez zewnętrznego wyłącznika różnicowoprądowego typu B, obowiązkowego inaczej w takiej topologii. Monitoring opiera się na RS485 i CAN, a komunikacja z BMS samoadaptuje się do większości banków litowych, co upraszcza dobór magazynu spoza oferty Deye. Certyfikaty IEC/EN 62109-1/2, IEC/EN 61000-6-1/2/3/4, VDE4105, IEC 61727/62116, VDE0126, AS4777.2 i CEI 0-21 pokrywają wymagania pracy równoległej z siecią, o które pyta operator przy zgłoszeniu instalacji.

Czym różni się od sąsiednich modeli w tym katalogu

W katalogu jest to środek jednofazowej linii hybrydowej, a wybór między sąsiadami sprowadza się do dwóch rzeczy: zapasu rozruchowego i liczby trackerów. Mniejszy SUN-6K-SG05LP1-EU ma dwa trackery po jednym łańcuchu, 120 A po stronie baterii i limit generatora 7,8 kW: jeśli dobowe zużycie nie przekracza 15–18 kWh, a najtrudniejszym odbiorem jest bojler z jedną pompą, zamknie zadanie bez przepłacania, a różnica przełoży się na moduły. Większe SUN-10K-SG02LP1-EU-AM3 i SUN-12K-SG02LP1-EU-AM3 dają już trzy trackery po dwa łańcuchy, 220 i 250 A po baterii oraz generator do 16–19,2 kW — bierze się je, gdy dach dzieli się na trzy płaszczyzny albo gdy duży magazyn trzeba ładować szybciej, niż pozwala kanał 190-amperowy. Największy jednofazowy SUN-16K-SG01LP1-EU z tranzytem 100 A to już inna klasa: obsłuży przyłącze 100 A bez dzielenia odbiorów, ale waży 48,5 kg i dla domu z kotłem gazowym jest przesadą. Zupełnie inną alternatywą są sieciowe SUN-5K-G lub SUN-10K-G — tańsze, lżejsze, znakomite w oddawaniu nadwyżki do sieci, ale przy zaniku sieci wyłączają się razem z nią, nie przyjmują baterii i z definicji nie dają rezerwy.

Jeśli nie są Państwo pewni, czy 8 kW to właściwa moc dla tego domu, prześlijcie nam listę odbiorów i oczekiwany czas pracy na rezerwie — policzymy liczbę modułów bateryjnych i dobierzemy wielkość instalacji PV.