REOLINK RP-PNxx-NHD (8 PoE, 240 MB/s) - REJESTRATOR IP

Dwanaście kanałów, z czego osiem po kablu: jak czytać tę liczbę

RP-PN8-NHD obsługuje jednocześnie do dwunastu kamer, ale przewodowych może być wśród nich najwyżej osiem — dokładnie tyle, ile rejestrator ma portów PoE; pozostałe cztery kanały wchodzą po sieci, w tym z kamer Wi-Fi Reolink pracujących na własnym zasilaniu. Ta arytmetyka ma znaczenie już na etapie projektu: jeśli wszystkie dwanaście punktów ma być okablowanych, osiem portów nie wystarczy i trzeba albo dołożyć zewnętrzny przełącznik, albo sięgnąć po model szesnastoportowy. Rejestrator przyjmuje strumienie o rozdzielczości do 16 Mpx, więc obsłuży nie tylko typowe 4 i 8 Mpx, lecz także dwunastomegapikselowe kamery serii P340 i P344 oraz dwumatrycowe Duo, w których dwa obiektywy składają się w jedną szeroką panoramę. Pasmo wejściowe i wyjściowe po 240 Mbit/s daje wyraźny zapas: nawet osiem kamer 8 Mpx w najwyższej jakości zajmuje mniej więcej jedną trzecią tego pasma, więc obraz nie rozsypuje się, gdy kilka osób jednocześnie przegląda archiwum. Urządzenie wydaje przy tym do dwunastu strumieni naraz (dziesięć pomocniczych i dwa główne) na dwadzieścia kont, więc ochroniarz, właściciel i księgowa mogą być zalogowani równolegle i sobie nie przeszkadzać.

Osiem portów PoE w środku: jedno pudełko zamiast rejestratora z przełącznikiem

Główną praktyczną zaletą tego modelu jest wbudowane PoE w standardzie IEEE 802.3af/at o mocy do 25 W na port: kamera dostaje sieć i zasilanie jednym przewodem skrętki, a osobny przełącznik i injektory w ogóle nie trafiają do kosztorysu. Zapas 25 W na port nie jest tu formalnością: zwykła kamera kopułkowa pobiera 5-8 W, ale model obrotowy z naświetlaczem albo kamera z mocnym doświetleniem na mrozie potrafi zażądać 12-15 W, a tanie przełączniki z budżetem 15 W łącznie zaczynają przy takim obciążeniu restartować kanały. Sam rejestrator zasilany jest z zewnętrznego zasilacza 52 V / 2,3 A i bez dysków oraz podłączonych kamer pobiera poniżej 10 W — zasadnicza moc idzie właśnie w PoE, więc bilans systemu liczy się jako pobór kamer plus te dziesięć watów. Dla montażu oznacza to jeden kabel do kamery zamiast dwóch, a cały system łatwo posadzić na jednym UPS-ie, dzięki czemu zanik prądu nie przerywa zapisu ani w rejestratorze, ani w kamerach. Ograniczenie jest równie oczywiste — linia PoE działa standardowo do stu metrów kabla, a kamera stojąca dalej wymaga albo przełącznika pośredniego, albo światłowodu z mediakonwerterem.

Dysku nie ma w zestawie: SATA plus eSATA, razem do 32 TB

Litery NHD w oznaczeniu to No Hard Drive — rejestrator przyjeżdża bez nośnika, a dysk kupuje się osobno, co warto zamówić od razu, żeby system nie stał bezczynnie przez dodatkowy tydzień. Wewnątrz jest jedna kieszeń SATA na dysk do 16 TB, a na zewnątrz złącze eSATA na kolejne 16 TB, więc teoretyczny sufit wynosi 32 TB, choć drugi wolumen to zewnętrzna obudowa na półce, a nie dysk we wnętrzu urządzenia. Brać należy nośnik z serii przeznaczonej do monitoringu (WD Purple, Seagate SkyHawk lub odpowiednik) i koniecznie w technologii CMR: dyski SMR przy ciągłym wielokanałowym zapisie zacinają się i zostawiają luki w archiwum, choć w sklepie wyglądają korzystniej przy tej samej pojemności. Wymiany na gorąco nie ma, więc planową podmianę dysku robi się z wyłączeniem rejestratora, a oba wolumeny pracują niezależnie od siebie — RAID nie jest tu przewidziany, a awaria dysku oznacza utratę archiwum właśnie z niego. Gdy zapis jest krytyczny, najprostszym zabezpieczeniem jest karta pamięci w samych kamerach Reolink: przetrwa zarówno wymianę dysku, jak i wyniesiony przez złodzieja rejestrator.

Ile dni archiwum się zmieści: rachunek na palcach

Zamiana terabajtów na dni jest prosta, jeśli pamiętać jedną stałą: jeden megabit na sekundę ciągłego strumienia to około 10,8 GB na dobę. Kamera 4 Mpx w H.265 zapisuje mniej więcej 4 Mbit/s, czyli około 43 GB dziennie, a osiem takich kamer pracujących całą dobę daje w przybliżeniu 0,35 TB na dzień: na dysku 16 TB to blisko półtora miesiąca, a z drugim wolumenem po eSATA około trzech miesięcy. Osiem kamer 8 Mpx wymaga mniej więcej dwa razy więcej, około 0,7 TB na dobę, czyli trzy tygodnie na 16 TB i półtora miesiąca na pełnych 32 TB. Najcięższy scenariusz to kamery 12 i 16 Mpx w rodzaju serii Duo: osiem takich strumieni zjada ponad terabajt każdej doby, więc nawet 16 TB starczy na jakieś dziesięć czy jedenaście dni. Ponieważ większość systemów i tak nie potrzebuje ciągłego zapisu ze wszystkich kamer, najtańszym sposobem wydłużenia archiwum jest zostawienie trybu 24/7 na bramie i kasie, a przestawienie reszty na zapis po detekcji człowieka lub pojazdu — ten sam dysk wytrzyma wtedy trzy do pięciu razy dłużej.

Wyszukiwanie AI, strefy peryferyjne i mapa ciepła: czym jest mądrzejszy od podstawowego NVR

W odróżnieniu od prostych rejestratorów ten model robi ze zdarzeń przysyłanych przez kamery realny użytek: obsługuje wyszukiwanie AI w archiwum, w którym podaje się nie przedział czasu, lecz typ obiektu — człowiek, pojazd, zwierzę czy paczka — i dostaje listę fragmentów zamiast ośmiu godzin materiału do przewijania. Reguły peryferyjne ustawia się wprost w rejestratorze: przekroczenie linii, wtargnięcie do strefy oraz przebywanie w strefie, dzięki czemu system odróżni kogoś, kto po prostu przeszedł wzdłuż ogrodzenia, od kogoś, kto zatrzymał się przy nim na minutę. Jest też mapa ciepła pokazująca, w których miejscach kadru ruch koncentruje się najczęściej: w sklepie to narzędzie do rozmieszczania towaru, a w magazynie sposób, by zobaczyć, że ludzie regularnie chodzą tam, gdzie chodzić nie powinni. Trzeba jednak rozumieć źródło danych: klasyfikację człowieka i pojazdu wykonuje sama kamera, więc funkcje AI rejestratora ożywają wyłącznie z kamerami Reolink, które tę klasyfikację obsługują, a ze starszą kamerą bez detekcji osób zostaje zwykły ruch. Kamery innych producentów podłącza się przez ONVIF i RTSP, ale wtedy dostajesz dokładnie tyle — zapis strumienia, bez zdarzeń AI, bez automatycznego wykrywania kamery po podłączeniu i bez wspólnej konfiguracji z aplikacji.

Gdzie go stawiać i do jakich zadań powstał

To rejestrator pod typowy zamknięty obiekt na sześć do dwunastu kamer: dom jednorodzinny z podwórzem i bramą wjazdową, mały sklep albo kawiarnia, myjnia, warsztat, biuro na jednym piętrze, niewielki magazyn czy hala produkcyjna. Właśnie w tej skali wbudowane PoE daje najwięcej: wszystkie kable schodzą się do jednej szafy, montaż zajmuje jeden dzień i nie ma osobnego przełącznika, który kiedyś się zawiesi i każe szukać przyczyny zniknięcia połowy kamer. Obudowa IP20 i zakres pracy -10…+45 °C sytuują urządzenie w pomieszczeniu albo zamkniętej szafie z wentylacją, a nie w skrzynce na zewnątrz czy nieogrzewanej hali; wymiary 255×211×50 mm i waga 1,4 kg pozwalają postawić go na półce obok routera. W dwóch sytuacjach lepiej po niego nie sięgać: gdy kamer jest więcej niż dwanaście albo gdy przewodowych punktów ma być więcej niż osiem — wtedy potrzebny jest rejestrator szesnastoportowy. I odwrotnie, jeśli w systemie jest kamera dwumatrycowa albo dwunastomegapikselowa, model broni się właśnie obsługą 16 Mpx, bo starsze urządzenia ośmiokanałowe takiego strumienia po prostu nie przyjmą w pełnej rozdzielczości.

Czym różni się od sąsiednich rejestratorów w tym katalogu

Najbliższym krewnym w linii jest Reolink NVS8 (RLN8-410) na osiem kanałów z ośmioma portami PoE: konstrukcyjnie podobny, ale z sufitem pojemności do 6 TB i bez rozszerzonego przetwarzania AI, przez co dla czterech czy sześciu kamer o średniej rozdzielczości pozostaje w pełni sensowny i wyraźnie prostszy. Młodszy NVS4 oferuje cztery kanały i cztery porty PoE — to wariant do mieszkania albo niewielkiego podwórza, gdzie rozbudowy w ogóle się nie planuje. W górę skali stoją RLN16-410 bez HDD z szesnastoma portami PoE (więcej kamer przewodowych, ale sufit archiwum do 8 TB) oraz trzydziestosześciokanałowy NVS36 bez HDD, który nie ma PoE w ogóle i wymaga zewnętrznych przełączników — to inna klasa zadań i zupełnie inny montaż. Wśród innych marek z ośmioma portami PoE katalog ma Dahua DHI-NVR1108HS-8P-S3/H oraz Hikvision DS-7108NI-Q1/8P(D): oba są mocniejsze w parze z kamerami własnej marki i w integracji z systemami zewnętrznymi, ale przegrywają łatwością uruchomienia, bo kamery Reolink są tu wykrywane praktycznie same. Wniosek jest prosty: wybieraj ten model, gdy system budujesz na kamerach Reolink, punktów przewodowych nie ma więcej niż osiem, a od archiwum oczekujesz zarówno głębokości, jak i szybkiego wyszukiwania po typie obiektu; jeśli kamery są innej marki, rejestrator rozsądniej kupić u tego samego producenta.

Napisz nam, ile kamer planujesz, w jakiej rozdzielczości i na jaką głębokość archiwum liczysz. Dobierzemy odpowiednią pojemność dysku i powiemy, czy osiem portów PoE wystarczy właśnie w twoim układzie.