REOLINK TRACKMIX SERIES G770 - KAMERA PTZ 4G Z DWOMA OBIEKTYWAMI

Dwa przetworniki w jednej obudowie: plan ogólny i zbliżenie naraz

TrackMix to jedyny układ w ofercie Reolink, w którym w jednej obudowie pracują dwa niezależne obiektywy z dwiema matrycami: szeroki 2.8 mm o kącie około 104° oraz teleobiektyw zawężający pole widzenia mniej więcej do 38°. Oba rejestrują jednocześnie, a w aplikacji widzisz albo dwa strumienie obok siebie, albo kadr złożony, w którym obiektyw szeroki trzyma całą scenę, a drugi pokazuje w zbliżeniu tego, kto się po niej porusza. Wartość tkwi właśnie w jednoczesności: zwykła kamera obrotowa po przybliżeniu traci kontekst i przestaje widzieć bramę, podczas gdy TrackMix zachowuje oba plany w jednym nagraniu. Razem z powiększeniem cyfrowym układ daje do sześciokrotnego zoomu hybrydowego, więc można obejrzeć szczegół, nie tracąc ogólnego obrazu zdarzenia. Rozdzielczość 8 Mpx rozłożono tak, by zbliżenie nadawało się do rozpoznania, a nie zamieniało w powiększoną mozaikę, jak przy zwykłym kadrowaniu cyfrowym kamery jednomatrycowej.

Akumulator, 4G i silnik: najbardziej prądożerna konstrukcja wśród autonomicznych

Ten model łączy wszystko naraz: wbudowany modem 4G/LTE z własną kartą nano-SIM, akumulator 5100 mAh oraz mechanizm obrotowy, który obraca głowicę o 355° w poziomie i 90° w pionie. Każdy z tych podzespołów pobiera prąd, a razem czynią G770 najbardziej energochłonną kamerą autonomiczną serii: dwa sensory, silnik i przesyłanie 4K przez sieć komórkową zużywają ładunek wyraźnie szybciej niż zwykła nieruchoma Argus. Praktyczny wniosek jest prosty: na obiekcie z realnym ruchem panel Reolink Solar Panel 2 o mocy 6 W nie jest miłym dodatkiem, lecz właściwie warunkiem normalnej pracy, bo inaczej kamerę trzeba będzie zdejmować do ładowania zdecydowanie za często. Latem panel w pełni pokrywa dobowe zużycie nawet przy dziesiątkach wyzwoleń, zimą zaś, przy krótkim dniu, realne jest planowanie okresowego doładowania przez USB-C. Zakres pracy -10…+55 °C również ma znaczenie: przy silnym mrozie pojemność ogniwa litowego spada, a kamera pracująca latem tygodniami w styczniu może wymagać uwagi co kilka dni.

Automatyczne śledzenie: co naprawdę potrafi, a gdzie zawodzi

Gdy analiza rozpozna osobę albo pojazd, silnik obraca głowicę i prowadzi obiekt tak długo, jak pozostaje on w zasięgu, a potem wraca do zadanej pozycji spoczynkowej. To rozwiązuje klasyczną słabość kamery stałopozycyjnej: intruz wchodzący z boku nie znika już z kadru po trzech sekundach, lecz zostaje na nagraniu przez cały czas pobytu na terenie. Śledzenie ma jednak granice, o których uczciwiej powiedzieć wcześniej: kamera gubi cel za przeszkodą — murem, drzewem, zaparkowaną furgonetką — a kiedy prowadzi jedną osobę, inny sektor terenu pozostaje bez nadzoru. Drugi niuans to zużycie energii: każdy obrót oznacza pracę silnika, więc na obiekcie z ciągłym ruchem śledzenie warto ograniczyć strefami albo harmonogramem, inaczej kamera zużyje ładunek na podążanie za sąsiednim kotem. Trzeci dotyczy mechaniki: ruchoma głowica zużywa się szybciej niż nieruchoma obudowa, więc tam, gdzie wystarczy jeden stały kierunek, konstrukcja obrotowa jest zbędną komplikacją.

Noc: trzydzieści metrów podczerwieni plus reflektor 450 lumenów

Tryb nocny opiera się na dwóch źródłach: diody podczerwieni dają obraz czarno-biały do około trzydziestu metrów, a reflektor LED o jasności rzędu 450 lumenów włącza się wtedy, gdy potrzebny jest kolor. Jak na kamerę akumulatorową to znacznie większy zasięg niż w kompaktowych modelach bezprzewodowych z dziesięcioma metrami podczerwieni, i właśnie dlatego TrackMix ma sens na dużej działce, a nie tylko przy ganku. Kolor liczy się dokładnie wtedy, gdy nagranie trzeba komuś pokazać: w podczerwieni widzisz sylwetkę i kierunek ruchu, w kolorze odcień kurtki i samochodu, czyli cechy pozwalające kogoś zidentyfikować. Reflektor rozsądnie trzymać w trybie automatycznym powiązanym z potwierdzoną detekcją, bo w kamerze akumulatorowej stałe światło to bezpośredni wydatek energii, a nie tylko uciążliwość dla sąsiadów. Warto znać jeszcze jeden efekt: przy nocnym śledzeniu reflektor podąża za obiektem razem z głowicą, a wrażenie, że światło idzie za człowiekiem, samo w sobie działa odstraszająco.

Archiwum na karcie pamięci i zdarzeniowa logika zapisu

Jak pozostałe autonomiczne modele Reolink, G770 nie prowadzi archiwum całodobowego: czeka w stanie czuwania, budzi się na zdarzenie, zapisuje klip na karcie microSD do 128 GB i wraca do uśpienia. W kamerze obrotowej jest to nawet bardziej logiczne niż w stałopozycyjnej — zapis ciągły z ruchomą głowicą dawałby nieustannie zmieniający się kadr i rozładowałby akumulator w ciągu doby. Klipy przegląda się w aplikacji według zdarzeń, a klasyfikacja obiektów na człowieka, pojazd i zwierzę działa lokalnie i nie wymaga subskrypcji. Reolink Cloud pozostaje osobną opcją dostępną tylko w wybranych krajach, więc za podstawowe miejsce przechowywania należy uznać kartę w kamerze, a nie chmurę. Jeśli natomiast zadaniem jest ciągły dziennik dnia pracy — na przykład plac magazynowy z przyjęciem towaru — żaden model akumulatorowy tego nie zapewni i budżet lepiej przenieść na przewodowy system PoE z rejestratorem.

Gdzie ją stawiać: duże tereny bez prądu, a nie wąskie przejścia

Scenariusz, pod który zaprojektowano tę kamerę, to rozległy teren bez prądu i bez internetu: działka pod zabudowę, gospodarstwo, plac ze sprzętem, odległe podwórze, parking przyczep albo budowa na etapie fundamentów. Jedna kamera z ruchomą głowicą i dwoma obiektywami obejmuje tam to, do czego potrzeba by trzech lub czterech urządzeń stałopozycyjnych, i właśnie na tym polega jej ekonomia, a nie na parametrach pojedynczego sensora. Montaż wymaga uwagi: urządzenie waży 1210 g przy wymiarach 228×147×129 mm, do tego dochodzi panel słoneczny, a cała konstrukcja łapie wiatr, więc słup lub uchwyt musi być sztywny, a nie typowy cienki wieszak do lekkiej kamery. Klasa IP65 pozwala na montaż odkryty, ale zakres -10…+55 °C oznacza, że nie jest to profesjonalna kamera zewnętrzna na siarczyste mrozy, a miejsce dostępne z drabiny warto przewidzieć od razu. Do wąskiego punktu — furtki, drzwi magazynu, jednego przejścia — jest przesadą: tańszy model stałopozycyjny da tam ten sam efekt bez silnika, który można uszkodzić.

Czym różni się od sąsiednich modeli w tym katalogu

W obrębie Reolink najbliższy koncepcyjnie jest Duo Series P757: również dwa obiektywy i nawet wyższa łączna rozdzielczość, ale to kamera przewodowa PoE bez ruchomej głowicy, która w zamian nagrywa całodobowo i nie zależy od poziomu naładowania. Tam, gdzie jest prąd i sieć, P757 daje więcej użytecznej pracy za mniejsze pieniądze, a P840 to już pełnoprawna obrotowa kamera PoE z zoomem optycznym 2.7-13.5 mm i doświetleniem na sześćdziesiąt metrów, czyli narzędzie do naprawdę dalekiej obserwacji. W gałęzi autonomicznej istnieje tańsza opcja: Reolink Go PT Plus bez panelu słonecznego również się obraca i również pracuje na LTE, ale ma 4 Mpx zamiast 8 i jeden obiektyw, więc śledzenie odbywa się bez pary plan ogólny plus zbliżenie. A jeśli na działce jednak jest Wi-Fi, Argus B430 daje obrotową kamerę akumulatorową o połowę taniej — dopłata za LTE w TrackMiksie ma sens wyłącznie tam, gdzie internetu fizycznie nie ma. Dla pełnego obrazu: przewodowa obrotowa Hikvision DS-2DE2C400MWG-E kosztuje mniej, czyli mniej, i ta różnica jest właśnie ceną niezależności od kabla i sieci energetycznej.

Opisz nam wielkość terenu, sytuację z zasięgiem 4G i to, co dokładnie ma znaleźć się w kadrze — podpowiemy, czy wystarczy jeden TrackMix z panelem słonecznym, czy korzystniejsza będzie para prostszych kamer.