REOLINK RP-WCB8MZ (8 MP/2.7-13.5 MM) - KAMERA IP PoE BEZ CHMURY

Wi-Fi 6 i zasilanie 12 V: czym ta wersja różni się od modelu PoE

Litera W w oznaczeniu RP-WCB8MZ to Wi-Fi i właśnie ona odróżnia tę kamerę od niemal identycznej pod względem podzespołów RP-PCB8MZ z tego samego katalogu. Moduł radiowy nie jest tu oszczędnościowy: obsługiwane są standardy 802.11 a/b/g/n/ac/ax w dwóch pasmach, czyli pełnoprawne Wi-Fi 6 — na 5 GHz daje zapas przepustowości dla strumienia 4K, a na 2.4 GHz traci na szybkości, lecz znacznie lepiej przebija się przez mury i stropy, gdy router stoi w domu, a kamera wisi na ogrodzeniu. Gniazdo RJ-45 10/100 Mbit również jest obecne i warto je traktować nie jako rezerwę, ale jako podstawowy wariant dla punktów odpowiedzialnych: kabel nie przejmuje się sieciami sąsiadów ani mokrym śniegiem między antenami. Jest jednak rzecz, którą trzeba zrozumieć przed zakupem: to gniazdo RJ-45 nie przyjmuje PoE. Kamera zasilana jest wyłącznie z zasilacza 12 V 2 A o poborze do 15 W, więc gniazdko lub osobną linię zasilającą do miejsca montażu trzeba doprowadzić tak czy inaczej — Wi-Fi oszczędza kabel danych, ale nie kabel elektryczny.

Pięciokrotny zoom optyczny 2.7-13.5 mm: kąt widzenia od 108.6° do 32°

Motoryzowany obiektyw 2.7-13.5 mm daje około pięciokrotne przybliżenie optyczne, a poziomy kąt widzenia zmienia się od 108.6° w pozycji szerokiej do 32° w teleobiektywie (po przekątnej od 133° do 36.7°). Zoom optyczny różni się zasadniczo od cyfrowego: kamera nie rozciąga już zarejestrowanych pikseli, lecz kieruje całą matrycę na węższy wycinek sceny, dzięki czemu przy przybliżeniu szczegółowość rośnie, a nie rozsypuje się na kwadraty. Wszystkim steruje się z aplikacji, bez drabiny i bez odkręcania obudowy, a autofokus sam przywraca ostrość po każdej zmianie ogniskowej. W praktyce 133° po przekątnej obejmuje niemal całe podwórze domu jednorodzinnego z jednego punktu, a 36.7° to wąski sektor, w którym można pewnie obserwować bramę, szlaban czy witrynę oddaloną o kilkadziesiąt metrów. Kompromis jest oczywisty i lepiej powiedzieć o nim wprost: zoom nie dokłada powierzchni pokrycia, tylko ją przemieszcza, a w chwili zawężenia kąta do 32° stref bocznych nie obserwuje już nikt.

8 Mpix na matrycy 1/2.8" przy 25 klatkach na sekundę

Matryca 1/2.8 cala wyprowadza 3840×2160 przy 25 klatkach na sekundę w strumieniu głównym, a druga z tych liczb jest równie ważna jak pierwsza: sporo kamer 4K oddaje pełną rozdzielczość tylko przy 15 klatkach, przez co szybki ruch rozpada się u nich na widoczne schodki. Dwadzieścia pięć klatek oznacza, że samochód przejeżdżający z prędkością 30-40 km/h zostawia w archiwum kilka kadrów nadających się do analizy, a nie jedną rozmazaną plamę. Sama rozdzielczość 4K daje czterokrotnie więcej pikseli niż typowe Full HD, a wartość tego zapasu to nie ładniejszy obraz na monitorze, lecz możliwość powiększenia fragmentu nagrania już po zdarzeniu, gdy niczego nie da się nakręcić ponownie. Strumień pomocniczy pracuje w niższej rozdzielczości i przy 10-15 klatkach — to on trafia do aplikacji na telefonie przez internet mobilny, więc podgląd na żywo nie pochłania całego transferu i nie wymaga idealnego łącza. Nie warto tylko przeceniać samych megapikseli: przy szerokim kącie 8 Mpix nie zastąpi przybliżenia, a odczytanie tablicy rejestracyjnej wymaga albo zbliżenia punktu kontrolnego do kamery, albo przestawienia obiektywu na tele.

Tryb nocny: podczerwień do 30 metrów i biały reflektor

Praca nocna przebiega tu dwuetapowo, a przełączanie kamera bierze na siebie. Cztery diody podczerwieni 850 nm dają obraz czarno-biały na dystansie do mniej więcej 30 metrów — to światło niewidoczne dla oka, więc kamera nie zdradza swojego położenia i nie prześwietla okien sąsiadów. Gdy potrzebny jest kolor, włączają się cztery białe diody o temperaturze 4000 K i łącznej jasności około 600 lumenów, a kadr staje się w pełni barwny. Różnica nie jest kosmetyczna: na nagraniu czarno-białym widać sylwetkę w kurtce, na kolorowym — że kurtka była czerwona, a samochód srebrnym kombi, i właśnie te szczegóły mają znaczenie w rozmowie z policją lub ubezpieczycielem. Reflektor można zostawić w trybie zdarzeniowym albo włączyć na stałe — w drugim przypadku kamera pełni rolę lampy nad wjazdem, co samo w sobie odstrasza; a ponieważ zasilanie jest sieciowe, a nie akumulatorowe, załączenie białego światła nic nie kosztuje, inaczej niż w modelach Argus i Go, gdzie każde doświetlenie zjada część ładunku.

Analityka: ludzie, pojazdy, zwierzęta, paczki i ochrona perymetru

Zestaw detektorów jest tu szerszy niż w zwykłych kamerach Reolink: poza człowiekiem, pojazdem i zwierzęciem rozpoznawana jest osobno paczka pod drzwiami oraz transport niezmotoryzowany, czyli rower, hulajnoga czy motocykl. Do klasyfikacji dochodzi ochrona perymetryczna: można narysować linię i dostawać powiadomienia o jej przekroczeniu, zakreślić strefę i wychwytywać wejście do niej, a także ustawić alarm na zatrzymanie się człowieka w strefie dłużej niż przez zadaną liczbę sekund. Ta ostatnia reguła bywa w codziennym użyciu najcenniejsza: przechodzień, który minął ogrodzenie, nie niepokoi nikogo, natomiast ktoś, kto stanął przy bramie na całą minutę, to już powód, by spojrzeć na ekran. Dostępne są również zliczanie osób, ocena zagęszczenia w strefie i wyszukiwanie w archiwum po opisie zdarzenia — funkcje sensowniejsze dla sklepu, restauracji czy wejścia do biura niż dla prywatnego podwórza. Cała klasyfikacja odbywa się wewnątrz kamery, więc filtrowanie działa jeszcze zanim zdarzenie trafi do push lub na pocztę, a właściciel przestaje dostawać co noc kilkanaście powiadomień o gałęzi i sąsiedzkim kocie.

Obudowa, mrozy do -30 °C i archiwum na karcie do 512 GB

Obudowa jest metalowa, ma 220 mm długości i waży 776 g — to duża, dobrze widoczna kamera, co w tym przypadku stanowi raczej zaletę, bo widoczny sprzęt odstrasza jeszcze zanim włączy się jakakolwiek analityka. Klasa IP67 oznacza pełną szczelność wobec pyłu i odporność na krótkotrwałe zanurzenie, a więc urządzenie nadaje się na otwartą elewację, gdzie deszcz uderza z wiatrem z boku, nie tylko pod okap. Zakres pracy od -30 do +55 °C jest obliczony na prawdziwą zimę, a przy optyce motoryzowanej ma to znaczenie szczególne: w tanich kamerach z dolną granicą -10 °C mechanika obiektywu w styczniu zaczyna się zacinać, a tworzywo odkształca się na tyle, by rozstroić ostrość. Nagrania trafiają na kartę microSD do 512 GB, co przy ciągłym zapisie 8 Mpix z inteligentnym H.265+ daje mniej więcej półtora tygodnia materiału całodobowego albo kilka miesięcy klipów zdarzeniowych. Kamera obsługuje ONVIF, RTSP i FTP oraz współpracuje z rejestratorami Reolink, ale o zasilaniu trzeba pamiętać osobno: do portu PoE rejestratora NVS8 czy RLN16-410 można ją wpiąć wyłącznie dla danych, prądu stamtąd nie pobierze.

Gdzie montować tę kamerę i do jakich zadań powstała

Model zaprojektowano z myślą o dużych otwartych przestrzeniach, gdzie obiekt obserwacji jest daleko, a ciągnięcie osobnego kabla danych bywa kłopotliwe: podwórze z długim podjazdem, wjazd na teren bazy, parking, plac budowy z barakiem biurowym, elewacja magazynu albo warsztatu. Najlepiej sprawdza się tam, gdzie jeden punkt musi dawać zarówno plan ogólny, jak i w razie potrzeby zbliżenie na konkretne miejsce — bramę, szlaban, strefę rozładunku. Do małego pokoju, ganku czy wąskiego korytarza jej możliwości są nadmiarowe: wystarczy tam kamera stałoogniskowa 2.8 mm, a obudowa o długości 220 mm będzie wyglądała nieproporcjonalnie ciężko. Nie nadaje się też na obiekty całkowicie pozbawione prądu: mimo Wi-Fi linię 12 V trzeba doprowadzić obowiązkowo, a jeśli gniazdka nie ma, właściwym wyborem jest model akumulatorowy, nie ten. I jeszcze jedno do sprawdzenia przed montażem: gdy między routerem a miejscem instalacji stoją dwie ściany nośne albo ponad trzydzieści metrów otwartej przestrzeni, realna przepustowość na 5 GHz spadnie, strumień 4K zacznie się rwać i uczciwiej od razu zaplanować kabel do gniazda RJ-45.

Czym różni się od sąsiednich modeli Reolink w tym katalogu

Najbliższym krewnym w katalogu jest RP-PCB8MZ: ta sama matryca 8 Mpix, ten sam obiektyw 2.7-13.5 mm i ta sama obudowa tubowa, tyle że zasilanie i dane idą jednym kablem po PoE 802.3af. Jeśli do miejsca montażu i tak biegnie kabel albo obok stoi rejestrator PoE, wersja przewodowa jest pewniejsza: jedna linia zamiast dwóch i zero zależności od jakości eteru, dlatego wariant Wi-Fi ma sens dokładnie tam, gdzie poprowadzenie skrętki jest trudne, a gniazdko znajduje się blisko. RP-PCV8MZ to ta sama optyka w obudowie kopułowej, którą trudniej strącić lub obrócić ręką, więc na klatkę schodową, bramę garażową i każdy montaż na wysokości wzrostu człowieka nadaje się lepiej niż tuba. Jeżeli pięciokrotne przybliżenie w ogóle nie jest potrzebne, w katalogu czeka RP-PCB8M ze stałym obiektywem 2.8 mm — prostsza wersja, która wystarcza, gdy kadr jest znany z góry, a obserwowane obiekty znajdują się bliżej niż 10-15 metrów. A jeśli na obiekcie nie ma prądu w ogóle, warto patrzeć nie na wersję Wi-Fi, lecz na akumulatorowe Argus B340 albo Go G340 z LTE, pamiętając o zasadniczym kompromisie: kamera akumulatorowa nagrywa zdarzeniami, a nie całodobowo, więc ciągłego archiwum od niej nie będzie.

Napiszcie nam, jaka jest odległość od routera do miejsca montażu i co dokładnie ma być widoczne w kadrze. Podpowiemy, czy Wi-Fi tutaj wystarczy, czy pewniej będzie poprowadzić kabel i wziąć przewodową wersję PoE.