Deye SUN-5K-SG03LP1-EU (5 kW) - jednofazowy falownik hybrydowy

Komu odpowiada te 5 kW i kiedy przestaje wystarczać

Pięć kilowatów mocy ciągłej przy przyłączu jednofazowym to najpopularniejszy rozmiar dla domu jednorodzinnego zużywającego 10–15 kWh na dobę, gdzie ogrzewanie jest gazowe lub na paliwo stałe, a prąd potrzebny jest lodówce, pompom, oświetleniu, sprzętowi domowemu i paru klimatyzatorom. Falownik tej klasy zamyka typową przerwę w zasilaniu w całości: przy podłączonym magazynie dom nie odczuwa różnicy między obecnością i brakiem sieci, dopóki łączne obciążenie trzyma się w granicach 5 kW. Dobrze pracuje też w scenariuszu komercyjnym — niewielki sklep z dwiema witrynami chłodniczymi, kawiarnia, biuro albo warsztat z narzędziami ręcznymi, gdzie liczy się ciągłość, a nie duża moc. Granica ujawnia się tam, gdzie pojawia się grzanie elektryczne: bojler z grzałką 2 kW razem z pralką i płytą indukcyjną przekroczą nominał, a system wejdzie w przeciążenie w najmniej odpowiednim momencie. Przyłącza trójfazowego ten model nie obsługuje — do tego katalog ma serię LP3, na przykład SUN-10K-SG04LP3-EU (towar 2061), a rozciągnięcie falownika jednofazowego na trzy fazy nie jest możliwe.

Dwa niezależne MPPT: gdy dach ma dwie połacie

Na wejściu wyprowadzono dwa niezależne MPPT po jednym łańcuchu, z prądem roboczym 11 A na tracker, i to jest główna praktyczna różnica wobec mniejszych modeli jednotrackerowych. Dwa MPPT oznaczają, że wschodnią i zachodnią połać dachu można podłączyć osobno, a zacienienie lub mniejsze nasłonecznienie jednej nie ciągnie w dół drugiej: na rzeczywistym dachu dwuspadowym daje to wyraźnie większy uzysk dobowy. Okno pracy trackerów to 125–425 V przy maksymalnym napięciu wejściowym 500 V i napięciu startu 150 V, więc łańcuch z 9–11 modułów pracuje w komfortowym zakresie, a rankiem falownik budzi się wcześnie dzięki dolnej granicy 125 V. Łączna moc pola sięga 6500 W, czyli o 30 % więcej niż nominał falownika: takie przewymiarowanie po stronie DC zakłada się świadomie, bo właśnie ono ratuje dni zimowe i pochmurne, gdy moduły dają trzecią część mocy znamionowej. Sprawność samego wyszukiwania punktu mocy maksymalnej to 99.9 %, więc straty na trackingu prawie nie wpływają na wynik; łańcuchy warto liczyć bliżej znamionowego napięcia PV 370 V, gdzie przetwornica pracuje z najlepszą sprawnością.

Magistrala 48 V i prąd 120 A — co to daje w praktyce

Magistrala 48 V z zakresem pracy 40–60 V otwiera dostęp do całego szeregu modułów litowych z katalogu: SE-F5 (towar 1944), SE-G5.1 (towar 1947), RW-F10.2 (towar 1930) i inne akumulatory 51.2 V podłącza się bez przejściówek i dodatkowych skrzynek. Maksymalny prąd ładowania i rozładowania to 120 A, czyli około 6 kW przy 51.2 V, a więc więcej, niż potrafi przetworzyć sam falownik: wąskim gardłem jest falownik, nie akumulator, co dla instalacji jest wręcz wygodniejsze. Jeden moduł 5.12 kWh daje już około 4 kWh energii użytecznej i pokrywa wieczorny szczyt plus kilka godzin przerwy, ale na nocną autonomię domu z pompami i klimatyzacją realnie potrzebne są dwa lub trzy moduły. Baterie kwasowo-ołowiowe AGM i GEL również są obsługiwane, co ratuje sytuację, gdy akumulatory już są na miejscu, jednak przy codziennym cyklu lit wygrywa i żywotnością, i głębokością rozładowania na tyle, że różnica zwraca się w kilka lat. Łączność z BMS akumulatora prowadzona jest po RS485 lub CAN i właśnie ona daje falownikowi dokładny stan naładowania: bez tej wymiany system pracuje po napięciu i nieuchronnie albo nie doładowuje akumulatora, albo rozładowuje go głębiej niż należy.

Szczyt 10 000 W na 10 sekund: po co podwójny zapas

Moc znamionowa to 5000 W, pozorna 5500 W, a w trybie wyspowym falownik utrzymuje 10 000 W przez dziesięć sekund, czyli daje dokładnie podwójny zapas na prądy rozruchowe. To parametr roboczy, nie hasło marketingowe: pompa głębinowa, sprężarka klimatyzatora, pilarka tarczowa czy stara pralka w chwili startu pobierają trzy do pięciu razy więcej niż ich moc tabliczkowa, a bez takiego zapasu falownik wyłączałby się przy każdym rozruchu. Przy 230 V znamionowy prąd wyjściowy wynosi około 21 A i to jest granica pracy ciągłej, natomiast tranzyt sieci przewidziano na 35 A — dopóki prąd jest, dom zasila się przez falownik praktycznie bez ograniczeń. Współczynnik odkształceń pozostaje poniżej 3 %, a przy obciążeniu liniowym poniżej 1.5 %: przebieg napięcia jest czysty na tyle, że do wyjścia spokojnie podłącza się kotły gazowe ze sterownikami, pompy obiegowe z falownikami i sprzęt audio. Ograniczenie dziesięciosekundowego szczytu trzeba rozumieć: ratuje rozruch, ale gdy obciążenie utrzymuje się powyżej 5 kW przez minuty, falownik wejdzie w zabezpieczenie — do takiej pracy potrzebny jest mocniejszy model.

Chłodzenie, sprawność i montaż

Sprawność maksymalna wynosi 97.6 %, europejska 97 %, czyli z każdych 5 kW przeniesionej mocy około 150 W zamienia się w ciepło, które trzeba odprowadzić. W tym modelu zastosowano chłodzenie wymuszone: wentylator pozwala utrzymać pełną moc w upale, ale jest to część ruchoma, którą raz w roku warto przedmuchać z kurzu, zwłaszcza w kotłowni czy warsztacie. Obudowa 420×680×233 mm o masie 32 kg montowana jest na ścianie, a tu potrzebne są już dwie osoby i ściana nośna — takiej masy nie wiesza się na płycie gipsowej. Stopień ochrony IP65 formalnie dopuszcza montaż zewnętrzny, lecz rozsądniej umieścić falownik w pomieszczeniu technicznym: w zakresie od -25 do +60 °C pracuje, ale bezpośrednie letnie słońce na obudowie podnosi temperaturę radiatora i wymusza redukcję mocy. Poziom hałasu podano poniżej 30 dB, co dla korytarza jest cicho, jednak wentylator przy maksymalnym obciążeniu słychać wyraźniej niż w modelach chłodzonych pasywnie.

Zachowanie przy zaniku sieci i codzienna logika pracy

Po awarii sieci falownik automatycznie przechodzi na akumulator i moduły, a dla domu wygląda to jak krótkie mignięcie światła, nie jak przerwa w zasilaniu. Logika rozdziału energii jest konfigurowalna: w ciągu dnia priorytet można dać autokonsumpcji, ładowaniu akumulatora albo oddawaniu nadwyżki do sieci — w warunkach ukraińskich zwykle wybiera się najpierw dom, potem akumulator, żeby magazyn był pełny przed wieczornym wyłączeniem. Jest też scenariusz ładowania z sieci w wyznaczonych godzinach: gdy przerwy są przewidywalne, falownik dobiera energię z sieci wtedy, gdy jest dostępna, i nie zostawia domu z półpustym akumulatorem. Wszystko to widać w aplikacji mobilnej przez moduł komunikacyjny i właśnie tam najwygodniej śledzić dobowe wykresy produkcji i rozładowania — bez nich ustawianie priorytetów zamienia się w zgadywanie. Istotna uwaga do planowania: moc podczas przerwy ograniczona jest do 5 kW niezależnie od liczby modułów i akumulatorów, dlatego odbiory krytyczne warto wyprowadzić na osobny obwód i nie włączać bojlera razem z pralką.

Czym różni się od sąsiednich modeli w katalogu

Najbliższy krewny to SUN-6K-SG05LP1-EU (towar 2053): ta sama obudowa i ta sama masa, ale 6 kW zamiast 5, pole do 7800 W, trackery po 13 A i tranzyt sieci 40 A, więc dopłata ma sens, jeśli obciążenie już opiera się o pięć kilowatów. Gdy planowane są bojler, klimatyzator i warsztat jednocześnie, rozsądniej od razu wziąć SUN-8K-SG01LP1-EU (towar 2047) z prądem akumulatora 190 A albo SUN-10K-SG02LP1-EU-AM3 (towar 2059) z trzema MPPT. Mniejszy SUN-3K-SG04LP1-EU (towar 2048) jest tańszy w całej instalacji, ale pracuje na magistrali 24 V i pasują do niego wyłącznie moduły 24-woltowe — to zupełnie inna architektura, a nie po prostu mniej kilowatów. I najważniejsze: nie mylcie tego urządzenia z sieciowym SUN-5K-G (towar 2086), który też ma 5 kW i jest dwa razy lżejszy — nie ma wejścia akumulatora i przy zaniku sieci się wyłącza, więc służy do obniżenia rachunku, a nie do rezerwy.

Napiszcie do nas listę odbiorników i oczekiwany czas autonomii — podpowiemy, czy 5 kW wystarczy i ilu modułom akumulatorowym to odpowiada.