Deye SUN-16K-SG01LP1-EU (16 kW) - jednofazowy falownik hybrydowy

Jakie obiekty naprawdę potrzebują szesnastu kilowatów jednofazowo

Szesnaście kilowatów z jednej fazy to rozwiązanie dla dużego domu albo firmy, gdzie przyłącza trójfazowego nie ma, a zużycie ma już charakter przemysłowy. W tej klasie mieszczą się rezydencje o powierzchni 300–400 m² z kilkoma klimatyzatorami, basenem, studnią głębinową, sauną elektryczną i kuchnią indukcyjną, a także małe produkcje: piekarnia, serowarnia, wulkanizacja, pralnia samoobsługowa. W takich obiektach nie liczy się średnie zużycie, lecz zdolność przetrwania chwili, gdy włącza się wszystko razem — i to jest główny powód, by wybrać 16 kW zamiast 10 czy 12. Granica, którą warto rozumieć: szesnaście kilowatów jednofazowo oznacza prądy powyżej 70 A na wyjściu, a to poziom, na którym część siłowa kosztuje realne pieniądze i wymaga porządnego projektu. Jeśli natomiast przyłącze trójfazowe istnieje albo da się je uzyskać, lepiej patrzeć na modele trójfazowe — na przykład SUN-16K-SG05LP3-EU-SM2 (towar 2063): ta sama moc, ale rozłożona, z trzykrotnie mniejszymi prądami w kablu.

Wyjście 72.7 A i tranzyt 100 A: co to znaczy dla rozdzielnicy

Znamionowy prąd wyjściowy to 72.7 A przy 220 V i 69.6 A przy 230 V, a maksymalny dochodzi do 80 A: te liczby kształtują cały montaż bardziej niż cokolwiek innego w karcie katalogowej. Kabel do rozdzielnicy rezerwowanej dobiera się miedziany 25 mm², wyłącznik na 80 A, a zaciski dokręca kluczem dynamometrycznym, bo przy takich prądach słaby styk zamienia się w grzałkę w ciągu kilku tygodni. Tranzyt sieci wynosi tu 100 A, czyli przez falownik może przechodzić do 22 kW, dopóki prąd jest: faktycznie nie ogranicza on domu wcale, a tylko przejmuje rolę węzła sterującego. To stawia wymóg i wobec przyłącza: jeśli wasz wyłącznik główny ma 50 A, tranzyt 100 A nigdy się nie zrealizuje i sto amperów pozostanie liczbą w dokumencie. Wniosek praktyczny jest prosty: do tego modelu część siłową projektuje się z elektrykiem z wyprzedzeniem, a nie dokręca po powieszeniu falownika.

Prąd akumulatora 290 A: ilu modułom to odpowiada

Kanał akumulatora zbudowano na 48 V z prądem ładowania i rozładowania do 290 A — około 15 kW przy 51.2 V, czyli falownik oddaje niemal pełne szesnaście kilowatów z magazynu nawet bez słońca. Aby te 290 A były realne, zestaw akumulatorowy musi je wytrzymać: trzy moduły SE-F5 (towar 1944) po 120 A dają łącznie 360 A i pokrywają wymaganie z zapasem, podczas gdy dwa moduły ograniczą instalację do około 12 kW. Alternatywą są duże bloki w rodzaju RW-F16 (towar 1931) o pojemności 16 kWh, gdzie jedna szafa daje już potrzebny prąd i zajmuje mniej miejsca niż trzy moduły naścienne. Część siłowa akumulatora przy 290 A staje się osobnym projektem: kabel 70–95 mm², wyłącznik albo bezpiecznik akumulatorowy na 300–350 A, szyna miedziana przy więcej niż dwóch modułach i jednakowe długości odgałęzień. Przy takich prądach każdy miliom rezystancji przejścia zamienia się w waty ciepła, dlatego jakość końcówek i momenty dokręcenia liczą się tu bardziej niż marka kabla.

Trzy trackery po 26 A i pole do 20 800 W

Strona fotowoltaiczna składa się z trzech niezależnych MPPT po dwa łańcuchy każdy, z prądem roboczym 26 A na tracker i prądem zwarciowym do 44 A. Sześć łańcuchów to realna swoboda kompozycji: trzy grupy modułów o różnej orientacji albo różnego typu pracują niezależnie, co na skomplikowanym dachu daje wyraźnie więcej niż jedno duże pole. Granica pola to 20 800 W, czyli około 30 % przewymiarowania wobec nominału, i jest to rozsądny kompromis dla obiektu, który zużywa dużo przez cały rok, a nie tylko latem. Okno MPPT to 150–425 V przy maksymalnych 500 V i starcie od 125 V; sprawność trackingu wynosi 99.9 %, a znamionowe napięcie PV platformy 370 V. Przy szesnastu kilowatach obciążenia warto zmierzyć się z arytmetyką: pole 20 kW w grudniu da jedynie 3–5 kW, więc akumulator i sieć nie są tu dodatkiem do modułów, lecz równorzędnymi źródłami, a instalację projektuje się jako prawdziwie łączoną.

Szczyt 32 kW, ale tylko pięć sekund

Moc pozorna to 17 600 W, a w trybie wyspowym falownik utrzymuje podwójny nominał, około 32 kW, przez pięć sekund. Właśnie czas trwania szczytu odróżnia ten model od mniejszych: w wersjach 10- i 12-kilowatowych podwójny zapas trzyma się dziesięć sekund, tutaj pięć, a przy ciężkich rozruchach to istotna różnica. W praktyce pięć sekund wystarcza na start pompy, sprężarki czy maszyny, ale jeśli macie kilka silników startujących po kolei albo urządzenia rozpędzające się pod obciążeniem, charakterystyki rozruchowe warto sprawdzić wcześniej. Współczynnik odkształceń jest mniejszy od 3 %, więc przebieg napięcia pozwala zasilać i czułą elektronikę, i automatykę przemysłową bez transformatorów separacyjnych. Jeszcze jedna uwaga: 32 kW szczytu oznacza ogromny prąd chwilowy z akumulatora, a jeśli zestaw stoi na granicy 290 A, to właśnie on, nie falownik, stanie się ogranicznikiem w chwili rozruchu.

Montaż, chłodzenie i zakres temperatur

Obudowa jest tu większa niż w mniejszych modelach — 464×763×282 mm przy masie 48.5 kg — i nie jest to już przypadek, gdy falownik wiesza się we dwie osoby na szybko: potrzebna jest ściana nośna, solidna szyna montażowa i trzy osoby albo podnośnik. Chłodzenie jest inteligentne, a typowy poziom hałasu podano na nie więcej niż 30 dB, co dla szesnastu kilowatów jest dobrym wynikiem — wentylatory wchodzą na wysokie obroty tylko przy długotrwałym maksymalnym obciążeniu. Zakres pracy od -45 do +60 °C z redukcją mocy powyżej +45 °C: górna granica jest tu ważniejsza od dolnej, bo właśnie latem falownik pracuje na pełnych obrotach. Stopień ochrony IP65 dopuszcza montaż pod zadaszeniem, ale 48 kilogramów elektroniki na ścianie zewnętrznej to zawsze kompromis między wygodą serwisu a warunkami termicznymi; wentylowane pomieszczenie techniczne pozostaje lepszym wyborem. Ochrona przepięciowa to typ II po stronie DC i typ III po stronie AC, a certyfikacja obejmuje VDE4105, VDE0126, IEC 61727/62116, AS4777.2 i CEI 0-21.

Czym różni się od sąsiednich modeli w katalogu

Od SUN-12K-SG02LP1-EU-AM3 (towar 2052) ten model różni się nie tylko czterema kilowatami: inna obudowa, o 13 kg cięższa, prąd akumulatora 290 zamiast 250 A, tranzyt 100 zamiast 60 A, pole 20 800 zamiast 19 200 W i cichsze chłodzenie, ale krótszy szczyt — pięć sekund wobec dziesięciu. Jeśli wasze jednoczesne obciążenie mieści się w dwunastu kilowatach, 2052 jest tańszy w instalacji i prostszy w montażu; szesnaście bierze się wtedy, gdy zapas jest realnie wykorzystywany, a nie odkładany na kiedyś. Mniejszy SUN-8K-SG01LP1-EU (towar 2047) z dwoma trackerami i 190 A po stronie akumulatora obsłuży zwykły dom jednorodzinny i wymaga czterokrotnie skromniejszej części siłowej. Przy przyłączu trójfazowym porównywać należy z SUN-16K-SG05LP3-EU-SM2 (towar 2063) albo SUN-20K-SG05LP3-EU-SM2 (towar 2056): te same kilowaty rozłożone na trzy fazy, mniejsze prądy w kablach i bezpośrednie zasilanie silników trójfazowych. I osobno: ten model jest hybrydą, czyli pracuje bez sieci, czego żaden falownik sieciowy serii G zrobić nie potrafi.

Opiszcie nam obiekt i listę jednocześnie pracujących odbiorników — policzymy, czy potrzebne są właśnie szesnaście kilowatów i jaki zestaw akumulatorowy w pełni je wykorzysta.