Deye SUN-10K-SG02LP1-EU-AM3 (10 kW) - jednofazowy falownik hybrydowy

Dlaczego dziesięć kilowatów to najpopularniejszy wybór do dużego domu

Dziesięć kilowatów na jednej fazie pokrywa potrzeby domu o powierzchni 150–250 m² zużywającego 20–25 kWh na dobę i jest to punkt, w którym nie trzeba już zastanawiać się, co wolno włączyć, a czego nie. Klimatyzator, pompa głębinowa, bojler, pralka, zmywarka i kuchnia pracują równocześnie, a zapas zostaje na elektronarzędzia albo spawarkę w garażu. Ten sam rozmiar bierze się często pod niewielką firmę na przyłączu jednofazowym: biuro na 10–15 stanowisk z serwerownią, gabinet stomatologiczny, salon, mały sklep ze sprzętem chłodniczym. Zasadnicze ograniczenie jest takie samo jak we wszystkich modelach jednofazowych: silniki trójfazowe — sprężarki, maszyny, część pomp ciepła — nie będą z niego zasilane, a do nich katalog ma serię LP3, w szczególności SUN-10K-SG04LP3-EU (towar 2061) o tej samej mocy. I jeszcze jedno: dziesięć kilowatów to mocy falownika, nie moc dachu; bez akumulatora nocą nie da nic, dlatego magazyn planuje się razem z falownikiem, a nie kiedyś później.

Sześć łańcuchów i pole do 20 kW: sens podwójnego przewymiarowania

Trzy niezależne MPPT, po dwa łańcuchy na każdy, prąd roboczy 26 A na tracker i prąd zwarciowy do 44 A — strona fotowoltaiczna jest tu taka sama jak w wersji dwunastokilowatowej i to główny argument za tym modelem. Znamionowa moc pola to 16 000 W, a podłączyć wolno do 20 000 W, czyli dwa razy więcej niż nominał falownika: takie pole w listopadzie i styczniu daje 3–5 kW zamiast 1.5–2.5, i właśnie to, a nie dodatkowy akumulator, rozwiązuje problem zimowego zasilania. Sześć łańcuchów pozwala rozłożyć moduły na skomplikowanym dachu: dwie grupy na południe, po jednej na wschód i zachód, jeszcze jedna na zadaszenie — każdy tracker pracuje osobno. Obcinanie nadwyżki w południowych godzinach czerwca i lipca jest normalną ceną: traci się kilka procent uzysku rocznego, a zyskuje miesiące, w których energii faktycznie brakuje. Okno MPPT 150–425 V, start od 125 V, granica 500 V, znamionowe napięcie PV 370 V — łańcuch z 10–12 modułów trafia dokładnie w strefę pracy.

Akumulator 220 A: z magazynu więcej niż nominał falownika

Kanał akumulatorowy wytrzymuje 220 A ładowania i rozładowania przy znamionowych 48 V — około 11.3 kW, czyli więcej niż własne dziesięć kilowatów falownika. Praktyczny sens polega na tym, że akumulator nigdy nie staje się ogranicznikiem: falownik potrafi oddać pełne 10 kW do odbiorników wyłącznie z magazynu i równie szybko przyjąć ładowanie, gdy w ciągu dnia moduły dają nadwyżkę. Aby zrealizować 220 A, potrzebne są co najmniej dwa moduły po 120 A, na przykład dwie SE-F5 (towar 1944), albo jeden blok w rodzaju RW-F16 (towar 1931); jeden moduł ograniczy instalację do około sześciu kilowatów, a ten limit pozostanie niewidoczny, dopóki nie nadejdzie moment prawdziwego obciążenia. Szybkie ładowanie też warto policzyć: 11 kW mocy ładowania oznacza, że zestaw 10 kWh napełni się w niespełna godzinę przy odpowiednim polu albo zasilaniu z sieci. Kanał akumulatorowy jest tu galwanicznie odseparowany od fotowoltaicznego, co w instalacjach o dużych prądach na 48 V dodaje istotny poziom bezpieczeństwa.

Wyjście 45.5 A, tranzyt 60 A i wnioski dla rozdzielnicy

Znamionowy prąd wyjściowy to 45.5 A przy 220 V i 43.5 A przy 230 V, maksymalny 50 A: dla domowej rozdzielnicy to już poważne wartości, kabel do obwodu rezerwowanego dobiera się na 10–16 mm², wyłącznik na 50–63 A. Tranzyt sieci wynosi 60 A, około 13 kW, więc dopóki prąd jest, przez falownik przechodzi więcej, niż on sam potrafi wytworzyć — i dom nie odczuwa żadnych ograniczeń. Podczas przerwy obraz się zmienia: dostępne jest tylko dziesięć kilowatów, dlatego obwód rezerwowany projektuje się świadomie — kocioł, lodówka, pompa, oświetlenie, internet i kilka gniazd, a bojler oraz płytę zostawia się na zasilaniu ogólnym. Falownik umie ładować akumulator z sieci według harmonogramu, co przy planowanych wyłączeniach waży nie mniej niż słońce: magazyn uzupełnia się nocą, gdy prąd jest, i do wieczora stoi pełny. Przekładnik prądowy do pomiaru autokonsumpcji montuje się na przyłączu budynku — ustawiony w złym miejscu sprawia, że falownik widzi część obciążenia i błędnie zarządza przepływami.

Szczyt 20 kW na dziesięć sekund i obsługa generatora

Moc pozorna to 11 000 VA, a w trybie wyspowym falownik utrzymuje podwójny nominał, czyli około 20 kW, przez dziesięć sekund. Dziesięć sekund to dłuższy szczyt niż w mocniejszym modelu szesnastokilowatowym, gdzie jest ich pięć, a dla obiektów z kilkoma silnikami bywa to ważniejsze od samych kilowatów: pompa, sprężarka i maszyna mogą wystartować niemal równocześnie bez wyłączenia przeciążeniowego. Wejście generatora jest obecne i konfigurowalne po czasie oraz prądzie ładowania, co pozwala używać agregatu 6–8 kVA bez ryzyka jego przeciążenia. Logika współpracy jest prosta i użyteczna: generator ładuje akumulator mocą znamionową, a szczytowe zrywy przejmuje falownik, więc agregat pracuje oszczędnie zamiast reagować na każdy rozruch. Przy zimowych przerwach trwających 8–12 godzin taki układ oszczędza i paliwo, i żywotność generatora, bo nie haruje on całą noc pod obciążeniem zmieniającym się co pięć minut.

Zabezpieczenia, komunikacja i warunki termiczne

Zestaw zabezpieczeń jest kompletny: kontrola doziemień, kontrola sieci, ochrona przed odwrotną polaryzacją DC, ochrona zwarciowa, czuły na wszystkie bieguny moduł kontroli prądu różnicowego, ochronniki przepięciowe typu II po obu stronach oraz wbudowany rozłącznik DC. Wi-Fi znajduje się już w obudowie, obok są RS485 i CAN, a sterowanie odbywa się z kolorowego ekranu dotykowego i aplikacji mobilnej: osobnego modułu komunikacyjnego nie trzeba kupować, co w tej klasie cenowej jest miłym wyjątkiem. Zakres pracy od -40 do +60 °C z redukcją mocy powyżej +45 °C, wilgotność do 100 % bez kondensacji, wysokość do 2000 m, stopień ochrony IP65 — ograniczeniem jest raczej reżim termiczny pomieszczenia niż sama obudowa. Poziom hałasu do 45 dB: falownik o mocy dziesięciu kilowatów chłodzony jest aktywnie, więc ściana wspólna z sypialnią będzie złym wyborem. Wymiary 420×670×233 mm przy masie 35.6 kg to ten sam układ co w wersji dwunastokilowatowej, więc miejsce montażowe planuje się identycznie.

Czym różni się od sąsiednich modeli w katalogu

Bezpośredni krewny to SUN-12K-SG02LP1-EU-AM3 (towar 2052): identyczna obudowa, masa, trackery, certyfikaty i interfejsy, a różnice dotyczą tylko mocy (12 wobec 10 kW), prądu akumulatora (250 wobec 220 A), pola (24 wobec 20 kW) i prądu wyjściowego (54.6 wobec 45.5 A). Wybór między nimi nie jest pytaniem o lepszy czy gorszy, lecz o maksymalne jednoczesne obciążenie: jeśli nie przekracza ono dziewięciu kilowatów, dziesiątka jest rozsądniejsza i nie zmusza do wzmacniania instalacji pod 60 A. Mniejszy SUN-8K-SG01LP1-EU (towar 2047) ma dwa trackery zamiast trzech i 190 A po stronie akumulatora — wystarczy to większości domów, ale swobody w rozkładzie modułów jest mniej. Mocniejszy SUN-16K-SG01LP1-EU (towar 2055) daje 16 kW i tranzyt 100 A, lecz waży 48.5 kg i wymaga kabla 25 mm². A jeśli macie przyłącze trójfazowe, przy tej samej mocy lepiej patrzeć na SUN-10K-SG04LP3-EU (towar 2061): mniejsze prądy, symetryczne obciążenie faz i możliwość zasilania urządzeń trójfazowych bezpośrednio.

Napiszcie, jakie jest Wasze maksymalne jednoczesne obciążenie i czy macie przyłącze trójfazowe — podpowiemy, czy właściwym wyborem będzie dziesiątka, czy dwunastka.