REOLINK E321 (3 MP) - KAMERA IP WI-FI

Zasilanie z gniazdka przez USB-C — i to ono przesądza o trybie nagrywania

E321 zasilana jest kablem USB Type-C ze zwykłego zasilacza 5 V, jest więc kamerą stacjonarną pracującą bez przerwy, a nie urządzeniem akumulatorowym, które musi oszczędzać energię. Różnica jest zasadnicza: akumulatorowe serie Reolink Go i Argus budzą się po zdarzeniu, nagrywają krótki fragment i znów zasypiają, podczas gdy E321 utrzymuje ciągły strumień i potrafi zapisywać na karcie przez całą dobę. We wnętrzu to dokładnie ten tryb, którego się oczekuje: w archiwum widać nie tylko moment zadziałania detektora, lecz także dziesięć minut przed nim i po nim, a wyjaśnienie zwykle kryje się właśnie tam. Ceną jest zależność od sieci — przy braku prądu kamera gaśnie razem z routerem, dlatego w domu z częstymi wyłączeniami warto zasilać ją z tego samego powerbanku lub UPS-a co sprzęt internetowy. Pobór mocy jest znikomy, więc nawet niewielki powerbank daje kilka godzin pracy bez żadnych przeróbek.

Obrót o 355° i pochylenie o 50°: jeden punkt zamiast trzech kamer

Kamera oparta jest na głowicy obrotowej z dwoma silnikami: w poziomie obraca się o 355°, w pionie pochyla o 50°, dzięki czemu z jednego punktu na środku pokoju obejmuje niemal całą przestrzeń. Można nią sterować ręcznie z aplikacji, zapisywać presety — łóżeczko, drzwi wejściowe, okno — i przełączać się między nimi jednym dotknięciem. Jest też tryb automatycznego śledzenia: gdy analityka rozpozna człowieka lub zwierzę, kamera sama utrzymuje obiekt w kadrze, dopóki porusza się on w polu widzenia. Ograniczenie każdej głowicy obrotowej trzeba powiedzieć wprost: w danej chwili obiektyw patrzy tylko w jedną stronę, więc gdy kamera prowadzi kota przez salon, przeciwległy róg nie jest w ogóle nagrywany. Dlatego miejsce, które musi być kontrolowane bez przerw — sejf, kasa, jedno przejście — lepiej domknąć dodatkową kamerą stałopozycyjną, niż liczyć, że obrotowa zdąży wrócić.

3 Mp, obiektyw 4 mm i 15 klatek na sekundę: co naprawdę widać

Matryca 1/3" daje 2304×1296 pikseli przy 15 klatkach na sekundę — wyraźnie więcej szczegółu niż popularne kamery 2 Mp, ale mniej niż starsza E331. Obiektyw 4 mm z przysłoną F2.0 obejmuje 77° w poziomie: jak na wnętrze to umiarkowanie wąsko, za to dystans roboczy jest dłuższy, a zniekształcenia przy krawędziach mniejsze niż w optyce superszerokiej. W pokoju 4×5 metrów twarz pozostaje rozpoznawalna mniej więcej do czterech, pięciu metrów od kamery, dalej szczegóły stopniowo zamieniają się w ogólną sylwetkę. Piętnaście klatek na sekundę wystarcza do scen domowych — ktoś wszedł, wziął przedmiot, wyszedł — ale przy szybkim ruchu tuż przed obiektywem pojedyncze klatki potrafią się rozmyć. Jeśli liczy się nie samo zdarzenie, lecz drobny szczegół z dystansu, rozsądniej przysunąć kamerę bliżej albo sięgnąć po model 5-megapikselowy.

Tryb nocny: osiem diod IR na 12 metrów i uczciwie czarno-biały obraz

Po zmroku włącza się podświetlenie podczerwone z ośmiu diod o deklarowanym zasięgu do dwunastu metrów — dla pokoju, dziecięcego kącika czy korytarza to zapas z nadmiarem. Światło podczerwone jest niewidoczne dla oka, więc kamera nie przeszkadza w spaniu i nie zdradza swojej pracy, i właśnie dlatego ten układ stał się standardem w modelach wewnętrznych. Trzeba jednak wiedzieć, że E321 nie ma białego reflektora, więc nocny obraz jest zawsze czarno-biały i koloru kurtki czy torby z niego nie ustalisz. Drugie typowe rozczarowanie to ustawienie kamery za szybą: diody IR prześwietlają szkło od wewnątrz i zamiast podwórka dostajesz mleczną plamę, więc filmowanie ulicy przez okno tym modelem się nie uda. Gdy kolorowa noc jest naprawdę wymagana, zajmują się tym kamery z podświetleniem hybrydowym, a te niemal zawsze są zewnętrzne i należą do innej klasy.

Wykrywanie człowieka, zwierzęcia i płaczu dziecka działa w samej kamerze

Analityka pracuje na urządzeniu: E321 odróżnia człowieka i zwierzę domowe od ogólnego ruchu i wysyła powiadomienia tylko dla tych kategorii, które zostawisz włączone. Osobno działa wykrywanie płaczu dziecka — kamera reaguje na charakterystyczny dźwięk i powiadamia rodziców, dlatego model bywa kupowany właśnie jako niania elektroniczna o podwójnym zastosowaniu. Wartość filtrowania najlepiej widać przez kontrast: kamera bez klasyfikacji obiektów zgłasza każdą zmianę pikseli — kota, który wskoczył na szafę, światła reflektorów na suficie, firankę przy otwartym oknie. Właściciel takiej kamery po tygodniu wycisza powiadomienia i od tej chwili system przestaje pełnić funkcję ochronną, dlatego detekcja człowieka jest w praktyce ważniejsza niż dodatkowy megapiksel. Dwukierunkowy dźwięk domyka scenariusz: wbudowany mikrofon i głośnik pozwalają nie tylko słuchać, ale i odpowiedzieć — uspokoić dziecko, zawołać psa albo dać obcemu do zrozumienia, że jest w kadrze.

Wi-Fi wyłącznie 2,4 GHz, kodek H.264 i karta do 512 GB

Kamera pracuje tylko w paśmie 2,4 GHz, 5 GHz nie jest obsługiwane: to pasmo gorzej utrzymuje wysoką przepustowość, za to znacznie lepiej przechodzi przez ściany i stropy, co w mieszkaniu jest raczej zaletą. Wadą jest zatłoczenie — w bloku 2,4 GHz jest pełne sieci sąsiadów, więc gdy obraz zaczyna się sypać, pierwszym krokiem jest zmiana kanału na routerze, a nie wymiana kamery. Obraz kodowany jest w H.264: jest zgodny dosłownie ze wszystkim, ale przy tej samej jakości zajmuje zauważalnie więcej miejsca niż nowocześniejszy H.265, co trzeba uwzględnić w rachunku głębokości archiwum. Obsługiwane są karty microSD do 512 GB, a na takiej karcie całodobowy zapis w 3 Mp starcza orientacyjnie na tydzień do półtora — dokładna liczba zależy od dynamiki sceny i wybranego bitrate'u. Gdy archiwum ma być głębsze albo ma przetrwać kradzież samej kamery, E321 łączy się z rejestratorami Reolink i Home Hubem, a karta zostaje zapasem na wypadek zerwania łącza.

Gdzie ta kamera ma sens, a gdzie nie ma czego szukać

Naturalne zastosowania to mieszkanie, pokój dziecka, pokój starszych rodziców, salon ze zwierzakiem, niewielkie biuro, kasa lub lada w małym sklepie — wszędzie tam, gdzie jedna kamera ma widzieć całe pomieszczenie i umożliwiać rozmowę. Obudowa ma klasę wewnętrzną, a zakres pracy -10…+55 °C, więc montaż na zewnątrz, na otwartym tarasie czy w nieogrzewanym garażu zimą odpada. Do kontroli wjazdu i tablic rejestracyjnych model również się nie nadaje: 4 mm i 3 Mp opisują pomieszczenie, a nie odczytują numer z dystansu. Nie warto liczyć też na dyskrecję — głowica obrotowa jest dobrze widoczna, a jej ruch słychać, więc kamera raczej manifestuje obecność, niż się ukrywa. Najlepszy efekt daje ustawienie E321 na półce albo pod sufitem mniej więcej pośrodku pokoju; w narożniku obrót o 355° traci sens, bo połowa okręgu patrzy w ścianę.

Czym różni się od sąsiednich modeli w tym katalogu

Najbliższym krewnym jest Reolink E Series E331 [1594]: ta sama obudowa i ta sama głowica, ale matryca 5 Mp zamiast 3 Mp, jaśniejszy obiektyw F1.6, szersze 87,5° i dwupasmowe Wi-Fi 6. E321 to młodszy model linii, a dopłata do starszej wersji zwraca się przede wszystkim w dużym pokoju, przy słabym świetle albo w mocno zatłoczonym paśmie 2,4 GHz. Imou Ranger 2 gen 2 [1565] gra w tej samej niszy kamer obrotowych do domu, ale według katalogu nie ma detekcji człowieka i reaguje na każdy ruch — jeśli zależy ci na sensownych powiadomieniach, a nie tylko na nagraniu, ten jeden wiersz rozstrzyga porównanie. Ajax IndoorCam [1555] ma sens tam, gdzie działa już hub Ajax, bo wpina się w scenariusze alarmu, choć jest kamerą stałopozycyjną bez obrotu i śledzenia. Na zewnątrz żaden model serii E się nie sprawdzi — do podwórka ten sam katalog oferuje przewodową Reolink P334 [1582] i akumulatorową Argus B340 [1577], przystosowane do deszczu i mrozu.

Napisz nam wymiary pomieszczenia i co dokładnie chcesz widzieć — podpowiemy miejsce montażu i to, czy w twoim przypadku warto od razu wziąć wersję 5 Mp.